اسماعیل رضایی

گویشی بنام خطاشیک

Menu صفحه اصلی بیوگرافی تاریخچه نقاشیخط کتاب ها گالری آثار مقاله ها رویدادهای هنری ارتباط با ما

گویشی بنام نقاشیخط   /    کتاب ها   /   کلام بهشت، منتخب آثار نقاشیخط اسماعیل رضایی
کلام-بهشت--منتخب-آثار-نقاشیخط-اسماعیل-رضایی

کلام بهشت، منتخب آثار نقاشیخط اسماعیل رضایی

نویسنده : اسماعیل رضایی
انتشارات : سهراب
تاریخ اولین چاپ : 1396

تیراژ : 1000 جلددر 79 صفحه

در این کتاب میخوانیم ...

ارزش‌ها درونی‌ترین لایه‌های شخصیت انسان‌هاست و شناخت کمال مطلوب و واقعیت غایی هر کس منوط به شناخت ارزش‌ها و گرایش‌های ارزشی اوست. آشنایی با کلام وحی و ارتباط با آن کلام نیز یکی از ویژگی‌های ارزشی است که هنرمند در درون خود می‌تواند درراه رسیدن به کمال به کار ببندد. لیکن از دیرباز در فرهنگ‌های مختلف در فرایند رسیدن به کمال توسط هنرمند و تجربه آن اغلب اهتمام به انتقال دریافت‌های خود از کلام وحی به غیر را سرلوحه رسالت خود قرار داده‌اند. هنر خوشنویسی یکی از شاخه‌های هنرهای تجسمی است که همواره غیر از رسالت انتقال پیام، تلاش خود را در انتقال مفهومی و بار معنایی کلام با پیوندی از زیبایی و ظرافت را در درون خود جای‌داده است. هنرمندان خوشنویس به سبب دریافت پیام کلام در قالبی از انتزاع و تجرید بانام حروف که نتیجه‌اش یک عنصر جدیدی بنام آبسترکت(فرم) را شامل می‌شود. دریافت‌ها، احساسات و تجربیات را بر روی صفحه ترسیم نموده‌اند تا کلام به همراه با خلق زیبایی به غیر منتقل نمایند. این‌چنین رسالتی از قالب زمان و مکان جدا گشته و در زمره هنرهایی است که وابسته به عالمی دیگر یعنی عالم غیب می‌گردد. سخن‌پراکنی در این مقال را به کنایه‌ای از کتاب هنر چیست؟ لئو تولستوی می‌سپارم:" برای این‌که هنر را دقیقاً تعریف کنیم، پیش از همه لازم است که بدان، هم چون یک وسیلۀ کسب لذت ننگریم، بلکه هنر را یکی از شرایط حیات بشری بشناسیم. آنگاه‌که به زندگی این‌چنین نگریستیم، ناگزیریم که هنر را یکی از وسایل ارتباط میان انسان‌ها بدانیم. هر یک از محصولات هنر، این نتیجه را دارد که گیرندۀ تأثیر آن محصول هنری، با به وجود آورندۀ هنر، و با تمامی کسانی که در عصر او، پیش از او، و یا بعد از او، همان تأثیر هنری را گرفته‌اند و یا خواهند گرفت، رابطۀ خاصی پیدا می‌کند. به همان‌سان ‌که سخن، افکار و تجارب انسان‌ها را انتقال می‌دهد و برای اتحاد و همبستگی افراد وسیله‌ای بشمار می‌رود ، هنـر نیز چنـین کـاری را انجام می‌دهد. صفت ویژۀ این وسیلۀ ارتباط، که آن را از وسیلۀ دیگر یعنی سخن متمایز می‌سازد، این است که انسان به یاری "کلام" افکار خویش و توسط هنر احساسات خود را به دیگری انتقال می‌دهد. فعالیت هنر، بر بنیاد این استعداد آدمی قرار دارد که انسان، با گرفتن شرح احساسات انسان دیگر، از راه شنیدن یا دیدن، می‌تواند همان احساسی را که شخص بیان‌کننده و شرح دهنده تجربه کرده بود،وی نیز همان احساس را تجربه نماید. بر این خاصیت انسان‌ها، یعنی پذیرفتن سرایت احساسات انسان‌های دیگر است که فعالیت هنر بنیان دارد. هرگاه انسانی احساسی را با نگاه و به یاری اصواتی که ایجاد کرده است، مستقیم و بلافاصله، در آن لحظه که احساس را تجربه می‌کند، آن را به دیگری یا دیگران سرایت دهد. هنر آنگاه آغاز می‌گردد که انسانی، با قصد انتقال احساسی که خود آن را تجربه کرده است، آن احساس را در خویشتن برانگیزد و به یاری علائم معروف و شناخته‌شدۀ ظاهری، بیانش کند."
در این‌چنین سخنی است که غایت هنر، خصوصاً هنر خوشنویسی رسالت، هم‌اندیشی و هم‌نشینی بسیاری را از دل نور می‌یابد و بر آن ریشه و تکیه دارد. امروزه با به‌کارگیری حروف بر پایه دریافت‌های هنرمند و همچنین ایجاد اصول زیبایی شناسانه بر پایه مبانی و اصول هنرهای تجسمی توسط هنرمند محصولی را حادث‌شده است که در آن فرآیند دریافت محتوایی حروف در قالب پیام احساسی را بر هنرمند مستولی می‌نماید در این گام هنرمند نیز دریافت‌ها، استنباط و تجربه تمام زندگی خود با تلفیقی از کلام با رعایت مبانی و اصول هنرهای تجسمی اثری را خلق می‌نماید. که بنام نقاشیخط نام‌گرفته است. بر این اساس بر آن آمدم با این اندیشه و بر پایه نظریه لئو تولستوی آثاری را خلق نمایم که در زمره این رسالت بزرگ قرار گیرد و همچنین مکتبی بنام "گویشی بنام نقاشیخط" را نام بنهم. نتیجه این رهرویی محصولی است که در مجموعه کلام بهشت در سال 1394 به پایان رساندم. امید است مقبول تمامی هنرمندان ایران و جهان قرار گیرد.

به اشتراک بگذارید

Telegram
facebook
Twitter
کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت برای اسماعیل رضایی محفوظ است
All Right Reserved © Copyright 2017